Τρίτη, 28 Ιουλίου 2015

Οι αμφίθυμες σχέσεις Αυστραλίας-Κίνας


Οι διπλωματικές σχέσεις της Αυστραλίας με την Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας ξεκινούν το 1972, αμέσως μετά την αλλαγή και της αμερικανικής πολιτικής προς το Πεκίνο, κατά την προεδρία Νίξον. Από τότε η συνεργασία των δύο χωρών είναι πολύ στενή, ιδιαίτερα στο οικονομικό πεδίο, με θεσμοθετημένες κοινές δομές λήψης και εφαρμογής συμφωνιών, όπως το κοινό συμβούλιο Αυστραλίας Κίνας (ACC), που λειτουργεί από το 1978. Οι συναντήσεις των ηγετών των δύο κρατών πραγματοποιούνται πλέον καθ’ έτος, ενώ παράλληλες συναντήσεις κάνουν τα υπουργεία Εξωτερικών και Οικονομικών. Και οι δύο χώρες συμμετέχουν σε αρκετούς οργανισμούς συνεργασίας, όπως η APEC (Οικονομική Συνεργασία Ασίας και Ειρηνικού).  Οι σχέσεις αυτές δεν είναι, όμως, ανέφελες, και στο διπλωματικό πεδίο παρατηρούνται αρκετές διακυμάνσεις, που άπτονται τόσο σε ζητήματα παραβίασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, όσο και διαφορετικής οπτικής στα θέματα περιφερειακής ασφάλειας.
Η Αυστραλία είναι μια μεγάλη σε έκταση χώρα, αλλά μικρή αναλογικά σε πληθυσμό (23.800.000 κάτοικοι). Διαθέτει, όμως, πολλές πλουτοπαραγωγικές πηγές και πρώτες ύλες, γεγονός που την καθιστά πολύτιμη για την διαρκώς ογκούμενη κινεζική οικονομία. Η αδιατάραχτη συνέχεια στις εμπορικές συναλλαγές μεταξύ των δύο χωρών, οι οποίες αυξάνονται ραγδαία τα τελευταία χρόνια, επέτρεψε εν τέλει στην Αυστραλία να μην επηρεασθεί από την πρόσφατη παγκόσμια οικονομική κρίση. Η Κίνα αποτελεί, σήμερα, τον μεγαλύτερο εμπορικό εταίρο της Αυστραλίας, ενώ το εμπορικό ισοζύγιο των δύο χωρών το 2013 έφθασε στα 150 δις δολ. Για την Αυστραλία οι εξαγωγές προς την Κίνα ανήλθαν σε 95 δις δολ. - αξίζει να αναφερθεί ότι οι εξαγωγές υπηρεσιών ανέρχονται στα 7 δις δολ.- και οι εισαγωγές, κυρίως αγαθών, σε 47 δις. Ας σημειωθεί ότι οι συναλλαγές της Αυστραλίας με την Κίνα από το 2013 γίνονται με αυστραλιανό δολάριο και κινεζικό γουάν. Το δολάριο της Αυστραλίας ήταν το τρίτο νόμισμα που είχε αυτή τη δυνατότητα, μετά το δολάριο και το ιαπωνικό γεν.

Κυριακή, 5 Ιουλίου 2015

Η έξοδος από την Ε.Ε. δεν οδηγεί στη Μόσχα αλλά στην …Άγκυρα!

Απάτες και Αυταπάτες ενός αφιονισμένου έθνους
Ένα από τα μεγαλύτερα πολιτικά ψεύδη, που συστηματικά καλλιεργήθηκε από τη σημερινή κυβέρνηση είναι αυτό της δήθεν «στροφής προς την ανατολή». Το ρωσικό χαρτί παίχθηκε επισταμένα και επίμονα, πείθοντας για την ειλικρίνεια των προθέσεων των κυβερνώντων, σημαντικό τμήμα της ελληνικής κοινωνίας. Άλλωστε το έδαφος ήταν πρόσφορο για την αποδοχή της αλλαγής του γεωπολιτικού προσανατολισμού του έθνους. Το αίσθημα προδοσίας από τη Δύση είναι γενικευμένο το οποίο συναντήθηκε με τις παραδοσιακές φιλορωσικές διαθέσεις των Ελλήνων, που ίσως είναι τα ισχυρότερα σε όλη την βαλκανική χερσόνησο. Δυστυχώς, όμως, και γι’ αυτούς και για τη χώρα, η στροφή προς την Ρωσία είναι μια τερατώδης εξαπάτηση. Γιατί στο τέρμα του δρόμου που έχουν δρομολογήσει για την Ελλάδα οι μέντορες των Τσίπρα/Βαρουφάκη δεν είναι η Μόσχα αλλά η Ουάσιγκτον και η … Άγκυρα!